Wat is er veel gebeurd, de afgelopen jaren. Ik ben er eindelijk bovenop gekomen. Daarvoor moest ik mezelf compleet opnieuw uitvinden. Vroeger kon ik het leven niet aan. Ik ben laatbloeier, te vroeg kwamen er uitdagingen op mijn pad die teveel voor mij werden, en daardoor ging het uit.

http://www.youtube.com/watch?v=zwFS69nA-1w

Voor mij gaat het over vergane glorie... nou ja, glorie... vergane beste tijd van mijn leven.

Jelle.

Tot nu toe werd ik door 1 ding gedreven: de behoefte om veiligheid te forceren, en daardoor ook de drang naar controle.

Eigenlijk zijn ze maar schijn. De schijnveiligheid van een vaste relatie. De schijnveiligheid van een warm nest. De schijnveiligheid van routine op het werk. En ook: de illusie van controle over je leven.

Vandaag was er ineens een spontane barbecue met vrienden van mijn jarige huisgenoot. Het was gezellig, en na afloop, toen de gasten weg waren, zat ik met mijn huisgenoot nog na te kletsen. Daar kwamen later mijn andere huisgenoten bij. Ik voelde me in die laatste momenten zo gelukkig, dat was echt lang geleden sinds ik me zo vredig met mezelf heb gevoeld... Zoiets simpels als nakletsen met je huisgenoten in mijn nieuwe woning, met mijn nieuwe baan... het heeft zoveel energie gekost om dit voor elkaar te krijgen, drie lange, pijnlijke en zware jaren na de breuk... maar ik ben er eindelijk...

Ik woon net twee maanden in mijn nieuwe woning, dat ik deel met drie anderen. Het huisgenoot met wie ik het beste kan opschieten, heeft mij verteld namens hemzelf en de andere huisgenoten dat het niet lekker loopt in ons contact. Hier heb ik over nagedacht, en ging bij mezelf na wat ik nou van elk van de drie vind en wat ik van ze wil. Ik kwam erachter dat ik afstand houd van een van mijn huisgenotes, omdat ze mij doet denken aan mijn ex. Hier moet ik eerlijk over zijn.

Jelle.

Vandaag las ik een artikel over het verschijnsel dat het merendeel van de mensen die een extreem stressvolle, traumatische periode hebben doorgemaakt, juist door die ervaring wijzer en zelfbewuster zijn geworden. Het verschijnsel heet posttraumatische groei.

Bijvoorbeeld was er iemand waarvan de dochter is overleden. Hij is er sterker van geworden, weet het leven nu beter te waarderen. Gevraagd werd of hij al die leerprocessen die hij heeft opgedaan, zou inruilen als hij daarvoor zijn dochter weer terugkreeg. Daarop zei hij toch wel 'ja'.