Nadat ik zondag eindelijk een geslaagde date had (na 2 écht-niet-geslaagde dates), leek ik even weer een beetje vertrouwen te krijgen in dat het TOCH zou kunnen... Nieuwe relatie. Man die wat voor je over heeft. Nou bleek (ook bij de date) dat hij op een bepaalde manier reageert. Iets waar ik (ondanks dat ik hem wel interessant vond en leuk) me aan irriteerde. Gister had ik hem weer op msn. Ik kopieer even een mail die ik net naar een vriendin stuurde, dan hoef ik het niet nog een keer te bedenken...

Alweer even geleden dat ik een blog schreef op deze site. Maar heb er nu echt even behoefte aan.

... was er weer een mail

ik vertaal hem weer even...

Hoe gaat het schoonheid?
Ik wilde graag je nieuws horen en weten of je al werk hebt en of je over onze breakup heen bent.
Ik geef toe dat ik van tijd tot tijd aan ons denk, maar verder ben ik goed over onze breakup heen.
Ik heb veel geleerd van wat er is gebeurd en op veel punten ben ik veranderd. Ik ben echt niet meer dezelfde. De afgelopen 7 maanden is er veel met me gebeurd.

Moet het ff kwijt... Was hier even een tijdje niet. Het ginng redelijk. Maar nu... lijkt alles tegelijk op me af te komen en heb ik echt weer "het was veel makkelijker geweest om in Frankrijk te blijven gedachtes" :(

Wilde alleen ff kwijt (voordat ik neerplof en in cocoonstand ga ;)) dat ik het erg gezellig vond vandaag!!

XXX

Ik zit weer even diep hoor. Het komt vast doordat mijn afspraak met de arbo-arts dichterbij komt (komende vrijdag). Maar ik ben zo verdrietig. En boos. Waarom zit ik hier, met de last van die verbroken relatie (waar ik blijkbaar niet mee om kan gaan) en het remigreren, een baan waar ik niet meer naar terug wil (of kan, ik heb het gevoel dat ik moet overgeven als ik er alleen al aan denk). Bij mijn zus in huis... En hij: heerlijk (gewild) onder de vleugels van zijn ouders. Met zijn baan die hij niet op wilde geven. Met blijkbaar wenig gedachte meer aan mij.