Voor een relatie zijn 2 mensen nodig. 2 mensen die van elkaar houden. Wat als je een relatie heb met je ex-vriendin die aan het begin van het jaar er een de brui aangaf omdat ze geen gevoel meer voor je had. Het is trouwens niet eens een relatie, want dat is nooit uitgesproken tegen elkaar. Het is dus iets tussen 2 mensen zonder regels en geheel vrijblijvend. Heb je der geen zin meer in stop je er mee. Er is 1 regel opgesteld, altijd eerlijk tegen elkaar over je gevoel. Als het gevoel niet goed zit stop je der mee. Kortom wel de lusten niet de lasten. Volgen jullie me nog?

Zoals als jullie konden in mijn laatste blog, heb ik langzaam aan weer contact met mijn ex. Afgelopen dinsdag zijn we samen wezen lunchen. Wat eigenlijk voor mezelf een lunch had moeten worden is uitgelopen op een jaa hoe zal ik het noemen geen idee. Voorafgaand aan die lunch waren er al wat smsjes en derglijken, en der werd ook regelmatig de toespeling op seks gemaakt. Maar ook zei mijn ex dat seks eventueel nog meer stuk zou maken. Dinsdag bleef het dus niet bij lunchen. Zoals we begonnen aan onze relatie was afgelopen dinsdag ook.

Vandaag sprak mijn Ex me weer aan. Via MSN, Ze had een vraag aan mij over iets wat we samen eens hadden gedaan. Ik was even afwezig, dus zag het later pas. Toen ik vroeg waar het om ging wou ze niet zeggen waar het over ging. Van het een kwam het ander en de toon van het gesprek veranderden een beetje, kwam wat boosheid me in de teksten van mij naar haar. Toen belde ze op. En zo begon ons telefoon gesprek. Over dat ik het allemaal niet meer snap. Wat we nu met elkaar aan moeten. En over dat nog geen behoefte heeft aan om mij te zien. Allemaal heel duidelijk. Maar zeg met dat dan gewoon eerlijk. Ik ben ook niet van GLAS.

Sorry Dames, maar ik snap het niet meer. Kom zojuist van de telefoon af met mijn exvriendin. Over eventueel weer een kop koffie drinken. Gewoon even babbelen. 1 uurtje max. dat werk. Toen de relatie net uit was, was ik diegene die niet kon praten. terwijl mijn ex dat wel deed constant. met mij. Nu ben ik op het punt gekomen zoals jullie hebben gelezen in mijn vorige blogs, dat ik der tegen aan kan om het zo maar even te zeggen. Maar nu is zij diegene die het niet kan... Huh!?!?. Dat zal dan ongetwijfeld mannenlogica zijn maar HUH!?!?. Snap het niet meer.

Alle mensen vragen altijd hetzelfde, Ze vragen hoe het met je gaat. En terwijl ze dat vragen gaan ze der eigenlijk al vanuit dat je gaat zeggen dat het goed gaat. Alleen naasten vragen hoe het ECHT met je gaat maar dat even terzijde. Meestal zeg ik zelf ook dan wel dat het goed gaat. Gewoon omdat je geen zin hebt om alles weer te vertellen. Terwijl praten voor mij het beste is. Of ik de mensen nu ken of niet. Dat ik heb ik wel geleerd van alles wat er is gebeurt. Soms denk ik ook om juist aan dat soort mensen te vertellen dat het helemaal klote gaat, en dat ik me nog nooit zo slecht heb gevoeld. Gewoon om de reacties op die gezichten dan te zien. Nog zo'n voorbeeld is dat mensen altijd verwachten dat je der geen problemen mee heb als ze vragen of ze naast je mogen zitten in de trein of bus. Eigenlijk wil ik gewoon een keer NEEE!!! roepen. Gewoon om te zien hoe ze reageren.

Langzaam aan probeer ik het contact weer op te zoeken met mijn ex. In mijn vorige blog heb (Pijn) heb ik afscheid genomen van het feit dat het nooit meer zou zal worden als het was. Het grappige was toen ik dus alles verwijderd had, was het voor mij klaar. Dat was de vrijdag voor Valentijn. Die zondag was het valentijn. Driemaal raden wie mij ineens aansprak op MSN. Inderdaad mijn ex. over hoe het nu met ging en hoe het op me nieuwe werk was enz. Ik was bezig met een rolgordijn ophangen er der kwam een vriend langs die ook wat problemen had in the facinating world of LOVE.

Doet het pijn? Nee het doet geen pijn. Het deed geen pijn om je te verwijderen uit alles. Leeg is het. Leeg om me heen. Telefoon, Msn, Foto's van me laptop. Maar toch heeft het zowat 2 maanden getuurd voordat ik tot die stap kwam. Hoe kwam ik tot die stap. Door Jou. Jij deed mij deze stap zetten. Jij wou normaal doorgaan na de break-up op 2de kerstdag. Ik kon dat niet. Ik had tijd nodig. Jij bleef contact zoeken. Toen heb ik je duidelijk verteld hoe ik er over dacht en wat het beste was voor ons. "ons". even corrigeren. MIJ. Ik had tijd nodig om na te denken. Wat wil ik. Wil ik je terug. Waarom blijf je contact zoeken. Waarom blijf je herhalen dat het beter is zo. En nu 2 maanden later. Wanneer ik alles op een rijtje heb staan. Dacht ik aan je.