Hoi,

ik ben weer eens wat gaan lezen op deze site. Mijn laatste post was in januari dit jaar. Dat de tijd zo snel kan gaan, ach, een teken dat ik me in ieder geval niet verveeld heb.

Goed dat deze site er is in ieder geval.

Tsja, wat heb ik dan gedaan sinds januari? Wel, nog steeds is mijn ldvd geheel weg. Ik vraag me nog steeds af hoe dingen hebben kunnen lopen hoe ze zijn gelopen. Soms zie ik mijn ex nog wel eens lopen of in de stad. We hebben bijna twee jaar geen contact meer gehad. Ik ben er wel overheen, maar toch vraag ik me af wat haar bezielde. Terug wil ik haar nooit meer. Een uitleg ook niet. Hoewel ik soms wel eens denk, de volgende keer stap ik op haar af en vertel ik haar hoe ik me in haar vergist heb. Maarja, wat heb je daaraan. Voor de rest heb ik wat losse vriendinnetjes gehad. Kan het niet eens relaties noemen. Wel ben ik lang (8 maanden) met een vrouw omgegaan waarvan ik dacht dat ik haar leuk vond. Nou was dat ook wel zo, maar hoe verder het ging hoe meer ik ging twijfelen. Daarna heb ik me op een datingsite ingeschreven en een aantal dates gehad. Op de lange termijn niet bepaald succesvol. Leuke dames, maar net niet zeg maar.

En nu? Nu even niks dus. Ik hou mijn ogen open en mocht mijn type voorbij komen dan zal ik daar zeker werk van gaan maken.

Er wordt wel eens gezegd: Geniet van je single life, want voor je het weet is het voorbij. Om me heen zie ik relaties stranden of vrienden veranderen door een (nieuwe) relatie. Sommigen krijgen kinderen en beginnen een leven waar ik (nog) niets mee heb.

De pijn van ldvd gaat voorbij gelukkig.. Ik denk nog steeds wel dat ze de liefde van mijn leven is. Het had mooi kunnen zijn en wellicht had ik nu ook een kinderwagen in de gang staan.
Aan de andere kant heeft alles wel zo z`n redenen. Ik relativeer altijd de `what if`gedachte met koppels die uit elkaar gaan, en de kinderen de dupe worden. Een situatie waar ik mezelf nooit in terecht wil brengen. Dat doel is dan in ieder geval bereikt.

Nu, net 35 geworden, kijk ik terug op de laatste 10 jaar. Ondermeer relationeel, en heb misschien een kans laten liggen. Natuurlijk heeft de break-up ook mijn schuld, maar niet als geheel. Het is actie-reactie geweest. Ik zat een maand voor de break niet lekker in mijn vel. Was niet echt de vrolijke noot in huis. Ik verloor mijn baan buiten mijn schuld om en heb van haar enkel apathie mogen ontvangen.

Misschien had ik wat sterker mogen zijn, maar ik dacht dat je als partners met elkaar zowel in goede en slechte tijden support geeft. Ik kan in ieder geval zeggen dat ik dat bij haar heb gedaan. Maarja, alles concluderend had het toch wel stukgelopen vanwege haar bindingsangst.

De pijn is weg, het verlangen ook. Er zijn enkel vragen en boosheid wegens haar stupide en ongeinteresseerde botte houding. Maar ach, als ze zo is ben ik haar liever kwijt als rijk. Laat haar maar lekker doen, mijn tijd komt nog!

Grtz