maandje verder

afbeelding van misszotje

Ongelofelijk pas een maandje verder.
Voor mijn gevoel is het anders.
Het gaat gelukkig iets beter met me, {beter iets dan niets} .
Veel verdriet heb ik nog , maar dat is ook mijn eigen schuld.
Ik heb hem keer op keer terug genomen , keer op keer uitgemaakt.

Ik begrijp veel dingen nog steeds niet , want soms huil ik, als ik ergens aan denk.
Ik weet het wel het komt goed . De pijn trekt wel weg, alleen voor mij te langzaam.
Ik zou blij moeten zijn , een gat in de lucht springen.
Ik ben van hem af .....

Maar ik voel me vaak alleen maar kut .
Ik weet wat me dwars zit. Sowieso erger ik me daar aan.
Maar ik krijg die gedachte niet weg.

Toen ik die brief schreef , hopend op afsluiting voor me eigen .
En aangaf hoeveel pijn die me had gedaan.
En hoe ik over alles dacht ,,, dacht ik oké. Ik kan verder.
Maar nee ik denk zo vaak, en zo veel aan hem. meer dan voorheen.
Het is zo zo en zo vermoeiend voor mijn eigen.

Waarom ik om hem geef en voel ,snap ik niet.
want hij is troep. en dat verdien ik niet.
Ik weet het .ik heb niets aan hem.
eens een hond altijd een hond. aan troep heb je niets,
Hij verandert niet , waarom waarom en waarom kan ik hem niet loslaten.

Eerlijk soms hoop ik , echt iets van hem te horen.
Denk ik bij me eigen ,,, je spoort niet. wees blij dat hij weg is.
wees blij dat je niets meer van hem hoort.
als die om je gaf en je stuurt zo een brief , normaal mens had reactie geven.
gelukkig , echt gelukkig heb zijn nummer gewist,en zijn berichten .
want ik ken me eigen , ja ik weet waar die woont ,
en gelukkig ben ik nog wel zo slim om daar niet heen te gaan.
ze zeggen uit het oog, uit het hart, maar helaas dat is niet zo.

Ik Hoop dat het de aankomende maanden beter gaat .
En ik bid dat hij me met rust laat . dat het gewoon klaar is.
Houden van iemand die fucktup is... is niets .

Domste is ik ben de gene die er nog in hangt.
ik weet het . het is een klein zijde draadje die ik moet losknippen.
maar als ik dat doe is het net een stuk staal.

afbeelding van Puresoul

He Misszotje, Echt herkenbaar

He Misszotje,

Echt herkenbaar om te lezen hoor, je bent echt niet de enige en je bent niet gek!
Ik ken je verhaal niet helemaal, maar ik ben zelf ook een maandje verder. Wetende dat het beter is voor mezelf (ook meerdere keren aan/uit) maar nog elke dag zo'n verdriet en dat lijkt niet minder te worden.
Gewoon hartstikke frustrerend!! En idd die stiekeme hoop dat ie toch nog wat laat horen, terwijl je weet dat je er niks aan gaat hebben en het ook niet beter voor je zal zijn.

Je moet weten, je hebt er toch alles aan gedaan, jij KAN er niks meer aan veranderen. Je kan een ander nooit veranderen ook al hou je zielsveel van diegene. Het is niet meer aan jou.
De vraag Waarom komt altijd boven, maar daar is geen antwoord op helaas. Het houden van iemand belicht eigenlijk alleen maar JOUW positieve aspecten, niet die van de ander!! Echt hoor, ik moest dit ook even doorkrijgen, maar het was je EIGEN liefde die je voelde. Nu is er even niemand die dat weer terug spiegelt aan je, maar dat kan heus weer komen!! EN dan ook nog op zo' n manier dat je zelf ook veel liefde gaat ontvangen!!!

Het is heel moeilijk maar ik denk dat deze frustrerende fase exact is wat liefdesverdriet is, het is een ontzettende verwarrende, pijnlijke fase in je leven, waarin je gevoel echt ALLE kanten opgaat. Maar blijf steeds kracht in jezelf stoppen, tegen beter weten in. Het enige waar je grip op hebt is hoe je met jezelf omgaat.
Super moeilijk hoor, zeker als er nog een flauwe hoop is dat het weer goed gaat komen. (Je weet dat dit niet kan, maar je mind en gevoel lopen compleet door elkaar heen)

Heel veel sterkte!