Na bijna twee jaar op deze site en alles gelezen te hebben wat maar met liefdesverdriet te maken heeft ben ik tot de volgende conclusies gekomen:
1.) Liefdesverdriet is inherent aan de liefde, het is "part of the game". Of we het nu leuk vinden of niet: een breuk of scheiding is het risico dat we allemaal lopen als we een relatie of huwelijk aangaan. Veelzeggend is dan ook het feit dat maarliefst 50% van alle huwelijken eindigen in een scheiding.
2. ) Liefdesverdriet is een rouwproces vergelijkbaar met dat van een sterfgeval. Het lijkt het meest op een post-traumatich stress syndroom. Het is waarschijnlijk een van de meest heftige gebeurtenissen die je als mens kunt overkomen.
3.) Verliefdheid is een drug. Er worden stoffen in je hersenen aangemaakt die er voor zorgen dat je verliefd word. Als een relatie eindigd krijg je afkickverschijnselen die lijken op die van drugsverslaafden of alcoholisten.
Zomaar wat observaties, hopelijk heeft iemand er wat aan.
Reacties
@lonelyheart
Zeven jaar geleden is mijn vriend verongelukt waar ik een relatie mee had gehad van 5 jaar, het was net 4 maanden uit. Maar we waren in redelijk goed overleg uit elkaar gegaan.
Nu ben ik door mijn laatste ex als grof vuil aan de kant gezet, geen respect, en hij had zo een ander.
Ik heb dus beide rouwprocessen mee gemaakt, de 1e was moeilijk maar doordat ik wist dat er over en weer liefde was en respect was dit proces (makkelijker) dat het proces waarin ik nu zit.
Het heeft denk ik te maken met hoe je aan de kant wordt gezet, en hoe je behandeld wordt, wat het moeilijker maakt.
@Principessa
Ieder geval is uniek maar als jij gedumpt bent (bv. voor een ander) dan is het een echt rouwproces dat je doormaakt. Heb zelf ook sterfgevallen meegemaakt maar heb "liefdesverdriet" als pijnlijker ervaren. Klinkt raar maar toch is het zo. Een sterfgeval is een situatie waar je niets (meer) aan kunt veranderen terwijl bij een breuk of scheiding er altijd nog iets van hoop is.
Voor de goede orde. @lonelyheart
Misschien heb ik het verkeerd gezegd, maar ik bevestig inderdaad dat ook in mijn geval gedumpt zijn en ldvd veel meer pijn doet. En dit heeft denk ik ook te maken met dat de ander er nog is. Als iemand is overleden is het duidelijk.
mrbean @lonelyheart en principessa helemaal mee eens
Hoi, helemaal mee eens, het is idd veel pijnlijker om gedumpt te worden, omdat die ander nog leeft, sterker nog, omdat ik die ander nog steeds moet zien vanwege de kids. Ik had idd minder moeite gehad als zij er niet meer zou zijn, maar als zij wel trouw was geweest. Nu zal het altijd als een schaduw mij achtervolgen. Het zal minder worden als de kids volwassen worden, dan hoef ik totaal geen contact meer met haar. Maar het feit blijft wel dat ze de moeder van mijn kinderen is.
Ptm en ultiemleven noemde het trouwens nahuwelijk, door de kinderen ben je toch noodgedwongen aan elkaar veroordeeld. Dus probeer ik toch zo zakelijk mogelijk met haar om te gaan en het contact echt tot het minimale te beperken.
Ja. Ben het alleen niet
Ja. Ben het alleen niet helemaal eens met 2). Wel qua wat je schrijft over het rouwproces (al geldt dit - gelukkig - voor het merendeel van de gestrande relaties niet), maar niet w.b. de PTSS. Voor PTSS is een acuut trauma nodig. Rouw en PTSS zijn twee heel verschillende zaken.