Relatie te vroeg beeindigd?

afbeelding van AllThatRemains

Hallo allemaal,

1,5 jaar geleden hebben mijn ex vriendin(25) en ik(27) besloten onze relatie van 10,5 jaar (waarvan 4 jaar samengewoond) te beeindigen. Zij was mijn eerste grote liefde en ik die van haar. We hebben heel veel meegemaakt (veel leuke tijden maar ook slechte natuurlijk). Als ik hieraan terug denk krijg ik gelijk een brok in me keel. Niet zo zeer dat het uit is maar meer om het feit hoe alles gelopen is. Ik geef mezelf namelijk grotendeels de schuld ervan. Ook denk ik als ik weer contact met haar zou zoeken (we hebben nu geen contact meer) dat we wellicht weer bij elkaar zouden komen. Maar we hebben beide een nieuwe relatie.

Mijn vriendin hing altijd heel erg aan mij en wilde eigenlijk altijd bij mij zijn. Ze was heel erg jaloers en altijd bang dat ik bij haar weg zou gaan. Ze deed alles voor me en hier ben ik er haar ook heel dankbaar voor. Zelf was ik niet altijd even lief tegen haar en heb ik haar onzekerheid vroeger vaak niet serieus genomen, maar goed ik was zelf nog een kind.

De laatste 2 jaar van onze relatie merkte ik een verandering. We gingen beiden steeds meer ons Eigen ding doen. Zij had inmiddels een fulltime gevonden terwijl ze voorheen maar een paar uur werkte. Ze werkte ook vaak het savonds in het weekend. Ook was ze erg bewust geworden van haar uiterlijk en ging veel sporten en dieeten. Zelf ben ik ook een fanatiek sporter dus moedigde ik dat alleen maar aan. Ik merkte dat ze beter in haar vel ging zitten en ook merkte ik dat haar baas(35) op het werk haar wel zag zitten (die overigens zelf getrouwd was en 2 kinderen heeft). Maar verder maakte dat me niks uit of was ik me er niet heel bewust van.

Zelf had ik ook "druk" leven, ik speelde in een band en was vaak in de sportschool of op het voetbalveld te vinden. Dus ik vermaakte mij prima. Als we dan eens een avond samen vrij waren in het weekend was het meestal van met wie zullen we afspreken? Vaak kwamen er dus vrienden van ons op bezoek om gezellig wat mee te kletsen of een film te kijken etc.

Ook hadden we niet of nauwelijks fysiek contact (zoenen, seks etc). Voor haar hoefde dat niet zo meer, ze was nooit echt een type die hoog libido had (eerste 2 jaar wel). Ze zei zelfs dat ze het voornamelijk voor mij deed. Wel wilden ze heel graag kinderen en trouwen met mij, dat was haar droom. Ook wist ik zeker dat ze heel veel van mij hield ondanks ons "aparte" leven.

In die laatste 2 jaar ben ik gaan nadenken of dit is wat ik wilde, ik had liever meer spanning in onze relatie maar die kon ik bij haar niet vinden (ook mede door mijzelf). Ik ben in die tijd in contact gekomen met andere vrouwen die ik via internet heb leren kennen en ook mee afsproken en zelfs blijven slapen (ik zei dan dat ik bij een vriend was slapen). Vroeger had ze dit nooit goed gevonden als ik bij iemand anders zou slapen, maar nu vond ze het niet erg. Zelf sprak ze buiten haar werk tijd ook af met haar baas, zelfs bij ons thuis op de bank terwijl ik al boven in bed lag omdat ik vroeg op moest voor te werken. Ik heb nooit geweten of er al echt iets serieus speelde, maar feit is dat ze nu een relatie hebben (hij is dus gaan scheiden en met mijn ex verder gegaan). Ze hadden in die laatste 2 jaar geregeld contact ook via whatsapp, maar ze had nooit iets te verbergen en kon altijd alles lezen als ik dat wilde. Maar heb me er nooit druk om gemaakt, zelf was ik met andere dingen bezig.

Toen ik voor de 2de keer bij hetzelfde meisje was blijven slapen realiseerde ik me toen ik thuis kwam dat dit niet meer ging (we hebben in die 2 jaar vaker gepraat over onze relatie en dat we het wilde verbeteren maar naar een aantal weken zaten we weer in dezelfde sleur). Ik vond dat ze dit niet verdiende dat ik stiekem vreemdga (ook al had zij ook intensief contact met haar baas, waar ik niet van weet of er iets gebeurd is in die tijd). Zelf heb ik mijn ex dit nooit verteld dat ik ben vreemd gegaan, maar hebben we op gegeven moment samen besloten om uit elkaar te gaan, ze heeft toen nog 1 maand bij mij ingewoond, wel op een andere kamer geslapen.

In die tijd heb ik mijn nieuwe vriendin leren kennen (toevallig, ik had nog geen contact met haar van te voren). Nu ben ik gelukkig met haar maar heb ik nog steeds verdriet om mijn ex wat ik aan niemand kwijt kom. Wel was het vooor mijn ex natuurlijk een grote klap toen ik haar vertelde dat ik met een ander meisje afsprak en dat ik het goed met haar kon vinden.

Mijn vraag is zijn mijn ex en ik te snel uit elkaar gegaan, zelf vind ik dat ik misschien meer moeite had moeten doen om het bij elkaar te houden aangezien zij deed vroeger altijd deed. Ik voel me erg schuldig over de dingen die ik gedaan heb (vreemdgaan). De redden dat ik geen contact met haar heb (zij wilde wel nog contact) is dat ik vind dat ze beter verdient en niet een vreemdganger zoals mij (ook al waren hier misschien bepaalde redenen voor). Ook als ik haar zou zien zou ik gelijk moeten huilen en ook weet ik dat ze nog steeds van mij houd en ik van haar. Zou dit gevoel ooit overgaan? of betekent dit dat we na veel praten en daten het weer zouden moeten proberen? Het feit dat ik hierover nadenk voel ik me ook schuldig tegen over mij huidige vriendin.

Mvg

Oliver

afbeelding van waterman

Hoi Oliver

Het lijkt mij alsof jullie wel wat erg weinig moeite gedaan hebben om de zaak bij elkaar te houden. Het lijkt mij dat jullie erg vroeg bij elkaar gekomen zijn, en nooit echt bewust voor elkaar gekozen hebben. Zij was er, jij was er, maar voor de rest deed dat er eigenlijk niet toe. Jij deed jouw ding, zij deed haar ding, en verder was er blijkbaar niet zo veel. Jullie dreven al veel langer uit elkaar, en geen van beiden leek bereid te investeren in de relatie. En dan bloedt die dood. En dan ga je er andere vriendjes op na houden. En andere vriendinnetjes. En dan bloedt de zaak helemaal dood.

Wat wil jij eigenlijk? Wat wil zij eigenlijk? Ben jij gelukkig met je nieuwe vriendin? Is zij gelukkig met haar nieuwe vriend? Zit hier wel een bewuste keuze achter? Heb jij iets samen met je nieuwe vriendin? Heb je een toekomst die jullie samen delen? Kun je dat soort vragen nu wel beantwoorden? Als je dat nu weer niet lukt, dan vrees ik een beetje dat je weer op hetzelfde patroontje bent terechtgekomen. Wel een relatie hebben, maar eigenlijk meer de vorm dan de inhoud. Wel de dagelijkse bezigheidjes, niet het idee dat je ergens mee bezig bent.

Ik denk dat het tijd wordt om eens goed bij jezelf te rade te gaan. Wat wil jij eigenlijk? Waarom zou je terugwillen naar je ex? Wat mis je van haar, waar verlang je toch naar terug? Wat betekende die relatie voor jou? Wat betekent jouw nieuwe vriendin voor je? Wat voor relatie heb je met haar? Weet je of je daar gelukkig mee bent? Waar komt jouw onrust vandaan?

En eigenlijk denk ik dat je dit soort vraagjes zelf moet gaan beantwoorden. Jij. Wie ben jij? Wat wil jij? Dat moet je duidelijk krijgen, dan komt er misschien iets meer helderheid in jouw relaties. En de betekenis daarvan voor jou.

Sterkte!
Waterman

afbeelding van Time

Lijkt erop dat je ex zich

Lijkt erop dat je ex zich vroeger erg aan jou vastgeklampt heeft en in de laatste jaren wat losser gekomen is. Ik denk dat je nog altijd veel voor haar zou kunnen betekenen maar aangezien jullie beiden een nieuwe relatie hebben en er geen contact meer is zit dat er niet in. Je moet jezelf afvragen wat je hier nog mee wilt. Ik merk wel uit je verhaal dat er nog altijd een sterke band is tussen jullie en dat is altijd een reden om een en ander uit te zoeken!