Blog van Verdrietig meiske

afbeelding van Verdrietig meiske

Afgesloten hoofdstuk

Ik ben bezig met wat oude accounts opruimen. Tot mijn verbazing zag ik dat mijn laatste contact hier van 10 jaar geleden is. Toen ik mijn oude berichten teruglas, kon ik de pijn bijna weer opnieuw voelen. Maar realiseer ik me nu dat die verbroken relatie ervoor heeft gezorgd dat ik nu met een heel fijne nieuwe man samenwoon, die ik nooit had willen missen. Het had tijd nodig, veel tijd Maar uiteindelijk ben ik er beter en sterker uitgekomen.
Dat klinkt allemaal cliché, dat weet ik. Maar clichés zijn er niet voor niks Knipoog.

afbeelding van Verdrietig meiske

Emotionele blokkade?

Zo nu en dan merk ik de behoefte om terug te keren naar deze site. Op zich gaat het best aardig met me. Ik ben helemaal gewend aan het alleen-zijn (voor zover dat kan) en begin mijn ex te vergeven. Mooi dus.
Maar (er is een maar want anders was ik hier niet): ik lijk niet verder te komen. Ik zie plenty leuke mannen maar ze doen me niks. Ik kan/wil er niet aan. Het lijkt net alsof ik er, na bijna 2 jaar, nog steeds niet aan toe ben.

afbeelding van Verdrietig meiske

Alleen met vakantie?

Al een hele tijd heb ik hier niks meer geschreven. Ik had het idee dat het ergste van de ldvd wel voorbij was. En dat is ook zo.
Maar soms, speelt het ineens toch weer op. Aanleiding: vakantie.

Vorig jaar ben ik niet met vakantie gegaan, ik had er ook geen behoefte aan. Nu zijn we weer meer dan een jaar verder en nu wil ik wél met vakantie. Op het moment is het niet mogelijk met een goede vriend(in) te gaan, dus heb ik volgens mij 2 opties: alleen of met een groepsreis mee.

afbeelding van Verdrietig meiske

meer dan een jaar later... hoe nu verder?

Het is inmiddels zo'n jaar geleden dat mijn relatie tot een eind kwam. Een jaar waarin ik hier soms iets blogde, maar vooral verhalen van anderen kwam lezen om te weten dat ik er niet alleen voor stond. Om te lezen dat sommigen hun verdriet een plek hadden gegeven en vanwege de herkenning. Je omgeving vergeet je liefdesverdriet veel sneller dan jijzelf.

Een jaar verder, waarin het absoluut wel beter met me gaat. Ik mis mijn ex niet meer. ik ben soms nog wel boos, maar dat heeft met name met wat onopgeloste/onuitgesproken zaken te maken.

afbeelding van Verdrietig meiske

Onrustig

Ben er even een paar dagen tussenuit geweest. Geen blog, geen liefdesverdrietzaken. Even niks. Heb geprobeerd mijn leven op te pakken: terrasjes, weekend weg, eten met vriendinnen. En ja, soms voel ik me echt beter. Maar op het moment ben ik een en al onrust. Als ik ergens ben, wil ik ergens anders zijn, als ik iets doe, wil ik iets anders doen. Als ik me goed voel, wil ik aan mijn ex denken en als ik me dan weer rot voel, wil ik dat juist niet. Klinkt lastig he? Is het ook!

afbeelding van Verdrietig meiske

Thanks Mr Bean, Looneytuna, Verloren Woorden en Roel

Zondagochtend heb ik jullie superlieve reacties al gelezen. Maar ik kon er niet eens op reageren. Ik moest huilen en kon pas gisteravond laat stoppen. Het was echt even klote, maar inderdaad, daar moest ik denk ik even doorheen.
Ik heb me gerealiseerd dat wat ik had nooit meer terugkomt. En dat mij ex, zoals hij nu is, ook niet degene meer is die ik terugwil. En dat besef viel me heel zwaar.

afbeelding van Verdrietig meiske

Trek het even niet meer...

Vraag niet hoe het kan, maar heb al twee keer een blog geschreven zojuist, en twee keer per ongeluk niet goed gepost. Driemaal scheepsrecht, probeer het een laatste keer.

Het gaat niet goed met me. Vandaag heb ik mijn ex onverwachts bezocht. Nadat hij hier vorige week met tranen wegging, wilde ik nu weten hoe het met hem ging. Maar stiekem wilde ik denk ik gewoon weten dat die tranen iets te betekenen hadden.

Inhoud syndiceren