Misbruik en heling

afbeelding van Mariah-2

Ik heb misbruikt.
En heb me laten misbruiken.
En ben misbruikt.

Het was een ontmoeting met een kinderlokker toen ik 5 jaar was waarom ik gedaan heb wat ik gedaan heb.. en ik ben me aan het bevrijden sinds mijn scheiding van misbruik.. en ik ben al een heel eind dat voel ik.. maar ben er nog niet dat ook.. ik ben waar ik ben ....

Ik heb mijn eerste lief vernederd, verlaagt, mijn seksualiteit gebruikt om macht te hebben over hem.
vanuit de angst om liefde te ontvangen wilde ik hem hebben.
Ik nam zeg maar.
Hii mocht niet weg en ik deed alles om hem in mijn macht te houden.
Ik hield hem klein.. duwde hem weg als hii te dichtbij kwam.
Ik voelde mezelf heel minderwaardig en vond hem veel beter en door hem klein te houden voelde ik mezelf groot.
Uiteindelijk koos hij voor zichzelf en ging hii weg!
Ik heb mezelf daarvoor vergeven.
En heb 32 jaar na dato mijn oprechte excuus kunnen aanbieden aan mijn eerste lief. dat was helend voor ons allebei.

Door het schuldgevoel wat ik hem aangedaan had,
belande ik een huwelijk waar ik mezelf liet misbruiken.
Ik verdiende het niet om liefde te ontvangen.

De scheiding was mijn grootste kado.
Zo voelde dat overigs niet destijds.
Ik was zo afhankelijk van mijn ex man zo verslaafd aan de dynamiek van heftigheid..
Ik wist niet waar ik het moest zoeken en de leegte vulde ik met ongezonde dingen voor mezelf.

Ik ging steeds meer van overleven naar leven en ik kon steeds meer liefde toelaten.
Het was stap voor stap steeds meer liefde toelaten steeds meer liefde in mij. Mezelf toestaan te genieten dat soort dingen, dat waren drempels die ik nam. Want genieten was ik ontleerd.

Mijn ex bleef in mijn leven op een nare manier.
En waar ik veelal mee bezig was dat niet toelaten. Mezelf beschermen.
Het waren zegeningen voor mij.
Dat ik begon te zien dat het niet respectvol was wat hij deed.
En alle mannen die na mijn scheiding op mijn pad kwamen waren een herhaling en ik begon het te zien en kon er uit stappen.

Ik raakte eerst enorm in paniek in relaties als mannen niet respectvol met mij omgingen en bij de laatste man kon ik in rust zien dit wil ik niet.
Ik wil dat een man rekening met mij houd.
Ik ben liefde waard.
En ik geef het aan mezelf..

Ik begon gaande weg steeds meer zelfrespect te krijgen.
Ik kon mijn grenzen voelen en eren.
Ik heb vertrouwen in mezelf gekregen in dat ik ik er werkelijk toe doe..

En soms zie ik dat niet, het is net zoiets als iemand die heel veel is afgevallen dat die nog moet wennen aan het nieuwe spiegelbeeld in de spiegel.
Zo moet ik wennen aan mijn nieuwe zelfbeeld wat gezond is.
Ik ben blij met mezelf..
Maar soms stap ik nog in oud.
Dan mag ik er niet zijn..

afgelopen week door een ontmoeting met een mooi man-mens.
Werd ik geraakt in mijn liefde.
Kleine normale liefdevolle gebaren raken me dan zo diep.
Zien hoe liefdevol hij met zijn ex lief omging.
Zo is liefde bedoelt.

Zonder dat ik iets daarmee hoef.
Een heel nieuwe ervaring voor mij.
Ik wilde geen liefde van hem hebben of zoiets.

Hij vroeg iets aan mij wat mii diep raakte wat wil je tegen je ex man zeggen.
Ik wil erkent worden in mijn pijn.

En thuis kwam er verdriet los.
Ik wist niet waarom,maar ik gaf het ruimte.

Mijn nek en schouders zitten al een poos muurvast.
En nadat ik ruimte had gegeven aan mijn verdriet voelde ik dat er ook meer ruimte was ontstaan in mijn nek..
helende tranen dus.

Ik erkende mijn eigen pijn.
Zo van meisje dat deed pijn allemaal hé.
Compassie voor mezelf.

22 jaar getrouwd met 7 jaar gedoe daarna.
Van de trap gegooid, weggeduwd bij de was bak, in mijn gezicht gespuugd, voor gek verklaard, inelkaar getrapt en na mijn scheiding bleef het doorgaan.
Met dood bedreigd enz enz..

Ik heb me keihard los gevochten en ik heb een enorme power gekregen daardoor. Hartstikke mooie stappen die ik gezet heb.
Er viel een last van mijn schouders af afgelopen maand dat ik financieel los ben van mijn ex.
Dit hoofdstuk is echt afgesloten.

Mezelf erkennen en troosten dat het heel veel pijn heeft gedaan kon ik gister aan mezelf geven.

En ik realiseer me als ik mijn pijn niet erken zal angst me blijven beschermen voor die pijn.
Het is prachtig die bescherming en ik vecht er niet tegen..ik geef mezelf dan veiligheid.. Maar ik wil mezelf bevrijden van angst omdat mijn verlangen is, me verbinden in liefde met mezelf en van daar uit met de ander.

En vrij van angst is mezelf volledig vanuit die compassie zien.
Het is nogal wat wat ik doorstaan heb.. Mezelf die erkenning geven dus.

Een vrouw die zich liet misbruiken die gaat staan voor zichzelf met alles..
Niet verbitterd door alles wat me is aangedaan.
Ik zie de onmacht van mijn ex, hoe hii beschadigt is en ik weet dat hij mij nooit zal erkennen in mijn pijn. Dat kan hij niet. en het is goed..

Ik hoef me niet te schamen dat ik mezelf zo hebben laten misbruiken.
Ik wist toen niet beter.
Ik kon niet anders.

En ik vertrouw dat miin zelfdestructieve dingetjes zoals mijn verslavingsgevoeligheid vanzelf verdwijnen omdat ik mezelf steeds meer liefde gun.
Ik hoef niet aan mezelf te werken ik mag steeds meer in liefde zijn.

Dat vertrouwen voel ik..
Steeds meer en meer..

afbeelding van mrpither

Re:

Heftig verhaal....

In al die tijd dat je hier bent heb je nog nooit op deze manier een blog geschreven.
Goed om te zien dat je er hard voor werkt.

Vergeet jezelf niet af en toe te belonen.

afbeelding van Mariah-2

Pither

Wat bedoel je met in al die tijd dat je hier was heb je nooit zo een blog geschreven.
Wat is er dan anders?

Groet Mariah

afbeelding van mrpither

Re:

Het is beschouwelijk.
Voorheen meestal hoog in de emoties en defensief.

afbeelding van Mariah-2

Mr Pither

Ja dat was toen zo. Fijn dat je dit terug geeft en ziet.
Groet van Mariah