Blog van IComeFromHolland

afbeelding van IComeFromHolland

Mooi stukje tekst

Je drukt de kussen tegen je hoofd aan, je snikt.. Je hebt pijn omdat ze pijn heeft.

Je telefoon blijft eindeloos rinkelen. Wanneer je opneemt hoor je hoe haar lieve stem smeekt maar je kan het niet.
Sorry zeg je en hangt op.

Ze houdt niet op met bellen, ze stuurt je 1000 sms'jes.
Ze kan je niet laten gaan zegt ze.
Maar je weet beter.
Ze zal het overleven, het zal pijn doen en heel lang zullen haar ogen je zoeken maar ze zal het overleven.

Ze zal over je dromen en je naam schreeuwen in de nacht.
Ze zal je opzoeken en 10 keer langs je huis rijden.

afbeelding van IComeFromHolland

Kleine update

Vandaag precies een week geleden dat we geen contact meer hebben. Iedereen die me gevolgt heeft weet dat ik het er hartstikke moeilijk mee had om het geen contact vol te houden. Deze week, vandaag voelt echt als een mijlpaal en ben super trots op me eigen. Ik merk doordat ik geen contact met der heb weer helder kan nadenken. Tuurlijk mis ik der nog ontzettend maar die drang om haar toch even te bellen is helemaal weg. Ik heb er vrede mee, voel me goed en doe lekker me eigen dingetje. Toch ben ik nog wel afwachtend of hoop ik dat zij iets van der laat horen?

afbeelding van IComeFromHolland

Dag 5

Wat een kut dag, nu al. Zat in de auto en hoorde een liedje wat mijn gevoel precies kon uitleggen. Het raakte mij zo erg dat ik alleen maar aan haar kan denken. Waarom komt ze niet gewoon terug? We hadden het toch goed? Gevoel dat ik der voor goed kwijt raak, gevoel dat ze mij niet mist en gewoon verder gaat. Ik zal dat ook echt moeten doen maar wat ik ook probeer kom altijd terug bij haar. Krijg elke keer die klap maar dat ik alleen ben, dat ze weg is, dat het over en uit is. Wil alleen maar weten hoe het met der gaat. 1 woord is genoeg om mij gerust te stellen. Maar ik moet nu volhouden.

afbeelding van IComeFromHolland

Vraag het mezelf af

Waarom is het zo moeilijk om jou geliefde los te laten? Waarom doet het zoveel pijn? Waarom is die hoop nog zo sterk en word het maar niet minder? Nu dag 4 van geen contact. Waarom ziet ze mij heel negatief, en ik haar juist heel positief? Waarom mis ik haar zo? Ik mag ondertussen toch wel gewend zijn aan het idee dat ik alleen ben? Ik vraag mezelf echt af of zij het nog wel waard is om gemist te worden maar toch doe ik het.. word gek van me eigen gedachten gang, krijg maar geen rust, hou die hoop en ben bereid om nog steeds voor haar te vechten. Maar helaas kan ik het niet alleen.

afbeelding van IComeFromHolland

Stom geweest..

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen. Ik ben heel stom geweest en de laatste kans die ik had bij haar voorgoed verneukt denk ik. Het is ondertussen 3 maanden over en serieus geen stap verder. Ik doe het me zelf ook aan, die verdriet opzoeken, contact proberen houden en het ergste van alles haar te controleren door in te loggen op haar Social media. Dingen lezen die je helemaal niet wilt weten, overal iets achter zoeken het maakt me gek. Dus heb ik haar gisteren een mailtje gestuurd of ze haar wachtwoord wilt veranderen omdat ik haar daar via controleerde.

afbeelding van IComeFromHolland

Daar lig ik dan..

Daar lig ik dan, plafond dienst aan het houden. Kom gewoon niet in slaap hoe moe ik ook ben. Bang om me ogen dicht te doen, bang dat ik wakker word met de zoveelste nachtmerrie, bang om na te denken. Ik laat der los, hebben geen contact, het doet zeer maar ik merk gewoon geen vooruitgang. Ik doe het me zelf aan om haar in de gaten te houden en tot de conclusie komen dat zij wel verder gaat, loopt te ouwehoeren met andere jongens. Een verschrikkelijk idee dat 'mijn meisje' het bed deelt met een andere. Tuurlijk ze is vrij, ik ben vrij, het is niet meer ons, wij, mijn meisje.

afbeelding van IComeFromHolland

Twijfels

Zo sterk dat ik gister was, zo eenzaam voel ik me nu. Begin te twijfelen aan je eigen keuze's die je ik vrijdag maakte. Diep van binnen weet ik dat dat het beste is maar zit er op dit moment weer helemaal doorheen.. kan me gedachtes niet van der afhouden, wil gewoon weten hoe het met der gaat.. ik kan haar niet helpen op dit moment. Dit moet je echt alleen doen, ookal ben ik wel de enige die haar snapt. Daarom maakt het ook zo moeilijk nu.. ik kan niet van haar houden als vrienden. Wil der voor de zijn als een stel maar dat lukt me niet.. maar ondertussen ga ik er wel aan onderdoor..

Inhoud syndiceren