Hallo iedereen,

Mijn ex vriend en ik leren elkaar kennen op een chatbox. Het klikte meteen of dat dacht ik toch, 5 dagen later stond hij aan mijn deur zoals we hadden afgesproken, maar wel wat later want hij had eerst zijn moeder naar huis moeten doen. Voor die eerste afspraak hadden we nog veel contact met elkaar via msn en via sms en telefoon.

hallo Mensen,
Ik dacht ineens,zoveel mensen hier die eenzaam zijn,niet weten hoe de tijd vol te maken,waarom dan niet een x afspreken voor een gezellig avondje,toastje happie,drankie op tafel ieder neemt iets lekkers mee.Gewoon ouwe jongens krentebrood,ik stel mijn huis wel open.Ik woon in Utrecht dus het ligt lekker centraal.laat het me maar weten.Groetjes Roebie.

Ik zit totaal op slot, ben intens verdrietig maar ik krijg er geen traan uit. Er zijn momenten dat ik niet eens meer in staat ben tot praten. Mijn lichaam staat stijf van de stress. Nachten lig ik te woelen en te draaien en denk ik aan het waarom......waarom heeft hij me na al zijn beloftes dit weer aangedaan? Was alles weer een leugen? Ik zal er nooit een antwoord op krijgen en vraag me ernstig af of ik er eigenlijk wel een antwoord op zou moeten willen hebben. Het heeft geen meerwaarde meer. Ik moet door en deze keer echt voor mezelf gaan kiezen.

Ik sta op. Terwijl ik koffie zet, proef ik nog vaag een droom.
De zon verblindt me als ik de gordijnen openschuif.
Ik neem een sip van de koffie en trek van een zoveelste sigaret.
Alles voelt me vreemd aan.
Je bent er alweer in m'n gedachten en de wond in m'n hart bloedt opnieuw.
Het enige wat ik hoor is: dit kan niet echt zijn. Dit maak je niet mee.
En toch sta ik er. Dit ondergaand.
Wat ben jij nu aan het doen? Wat gaat er om in dat hoofd van je? In wiens armen ben je deze morgen wakker geworden en waar?

Ik was een jaar of 17 en geloofde in de liefde. Ik geloofde dat er iemand was die bij mij hoorde en waar ik een gezin mee ging vormen en waar ik een groot deel van mijn leven gelukkig mee zou zijn.
Ik werd verliefd en verloor al mijn onschuld, ik gaf me volledig aan hem totdat hij zelfmoord pleegde toen ik net 19 was en net bij hem in was getrokken. Hij was 7 jaar ouder dan ik en voor mij de liefde van mijn leven.

Na mijn vorige blog begin ik toch maar aan een volgende omdat het mij helpt om hier van me af te schrijven. Mijn ex, zal haar vanaf nu maar May noemen, heeft afgelopen week een gesprek bij haar psycholoog gehad ivm haar angsten. Dit keer ging het over onze relatie, aandacht en intimiteit. Het kwam er in het kort gezegd op neer dat de psycholoog, en May, het beter vonden om geen relatie meer te hebben. Ze heeft zich in haar puberteit niet los kunnen maken omdat wij een relatie kregen en nu moet ze leren volledig op eigen benen te gaan staan.