soulmate/spijt

afbeelding van Gast

Ik moet zeggen, ik had het weer mis. Hij wilde vrienden blijven en zei dat we moesten kappen met sex hebben echt met elkaar om moesten gaan als vrienden. Omdat wanneer wij sex hebben met elkaar de problemen ontstaan. Waarna een dikke discussie ontstond want ik accepteer niet dat hij sex heeft met anderen. Kom op hij is een jongeman van 26 met een hoog libido, als hij dat niet met mij doet doet hij het met anderen punt. Ik heb hem flink duidelijk gemaakt dat we geen vrienden kunnen zijn omdat we dat gewoon niet zijn. Hij geeft meerdere malen aan gevoelens voor me te hebben en er is niemand anders en hij wil ook niemand anders, hij wil alleen geen relatie. Hij is daar echt niet aan toe. Zoals in de vorige blogs beschreven, omgaan met elkaar als een stel maar het geen naam willen geven. Ik weet dat hij ook van mij houdt.
Een paar dagen later appte ik hem dat het me dwars zat, hij vroeg me langs te komen. En ja hoor meneer was toch zo standvastig Geen sex meer. Ik dacht al geloof je t zelf. De vonken sprongen er weer vanaf voor de zoveelste keer. Hierna nog 4 keer bij hem blijven slapen. En nu...
Ik raak in paniek.
Wij hebben iets, iets wat onbeschrijfelijk is. Ik weet dat, hij weet dat ook. Ik denk echt dat hij mijn soulmate is. Ik denk niet dat ik ooit nog iemand zal ontmoeten waarmee ik deze ongelofelijke klik heb. Het is altijd leuk we zijn ongelofelijk op elkaar ingespeeld. Zelfde humor zelfde muzieksmaak zelfde interesses, ga zo maar door. Ik hou van hem, ik wil hem nooit kwijt. Maar geen relatie. Wat is dat dan eigenlijk? Ik ben zn vriendin niet dus hij kan eigenlijk doen en laten wat hij wil. Ik ben ongelukkig. Ongelukkig omdat ik altijd bang ben dat ik hem kwijt raak. Bang dat hij een ander zal ontmoeten of iets dergelijks. Ik ben altijd met hem bezig in mijn hoofd. Sommige dagen denk ik, ik ben zo verlieft op hem ik ben zo blij dat ik nog met hem ben. Andere dagen ga ik eraan onderdoor. Wij zijn geen stel, wij zijn friends with benefits, oke meer dan dat omdat we echt gevoelens hebben.
Ik ben bang, bang dat ik spijt krijg als ik hem laat gaan. Maar is het wel laten gaan.. want ik heb hem niet eens..

Ik ben zo bang, dat wanneer ik hiermee kap. Dat ik hem nog steeds mis. Over zes, zeven of tien jaar. Dat ik misschien met een ander ben maar denk nee, kheb de klik niet dat ik met hem had, ik ben niet zo verlieft op hem als op mn ex, ik mis hem, ik mis hem..

help

groetjes,
Melanie

afbeelding van Cucharada

Moeilijk

Lieve Melanie,

Wat een ongelooflijke vervelende situatie. Je weet dat het zo niet verder kan, want je gaat er kapot aan. Ik snap het wel, als jullie samen zijn is het allemaal heel vertrouwd en fijn.
Maar ik kan je vertellen, mijn ex wilde ook nog wel seks en mij aanraken/knuffelen maar geen relatie.
Dat schiet gewoon niet op! Het is wel heel gemakkelijk dat hij jou heeft maar ook andere en zijn eigen ding doet. Ik snap dan ook wel weer dat hij dat prettig vind, want het liefst is die jou als persoon ook niet kwijt.
Maar ik denk dat jullie allebei niet sterk genoeg zijn om er mee te kappen. Want dit maakt je kapot.
Waarschijnlijk loopt het op niks uit en ben je alleen maar aan het rekken.
Het spijt me als het hard aankomt maar dit is hoe ik er over denk.
Jij moet de sterkste persoon zijn en stoppen met dit gedoe.
Ik denk dat, dat het beste is voor jou!
Je verdient iemand die 100% voor je gaat, iemand die je echt gelukkig maakt.
Ik weet zeker dat die persoon ergens rondloopt, ook voor jou!

afbeelding van waterman

@Melanie

Melanie, ik moet zeggen dat ik het helemaal eens ben met Cucharada. Dit moet doorbroken worden, hier gaan jullie beiden aan kapot. En jij vooral. Bouw afstand in, laat hem gaan, ga aan je eigen leven werken. Laat hem de beslissing of hij achter jou aan wil gaan rennen, en weet duidelijk HOE je dan een relatie met hem wil.

Neem afstand, neem afstand, neem afstand. Ga van afstand rationeel naar de zaak kijken. Maar zorg er voor dat dit doorbroken wordt, want je hebt hier HELEMAAL niks aan!

Je weet het he... If you love him, let him go... Komt hij terug, pas DAN betekent het wat.

afbeelding van Melanie..

Laat ik hem gaan.. Dan is hij

Laat ik hem gaan.. Dan is hij weg hij komt niet terug

afbeelding van waterman

Maar Melanie,....... dan lukt

Maar Melanie,.......

dan lukt het niet om hem vast te houden, hoor. Hoe hard je ook probeert. Als HIJ niet wil, dan lukt het niet. Het heeft geen zin om hem aan je vast te binden. Daar ga je zelf aan onderdoor.....

Wees wijzer meid, en ga voor je eigen geluk! Iemand die wel om je geeft! Laat deze los. Als het niks wordt, dan kan jij er ook niks aan doen.

Echt hoor... bespaar jezelf dit pad!

afbeelding van mrpither

Re:

Melanie, je bent een spin, verstrikt in haar eigen web...

afbeelding van Lovertje85

@Melanie..

Ook ik denk dat het niet gezond is om hier zo mee door te gaan. Zo kan hij toch niet met je om blijven gaan? Lekker makkelijk voor hem zo.... Hij weet dat je gevoelens hebt, en speelt ermee door zo met je om te gaan...

Meid denk aan je eigenwaarde en zelfrespect..... Kies voor jezelf... Ga voor jezelf... En als hij je zo graag wilt? Dan gaat ie dat maar bewijzen.... Want op deze manier heeft hij vrij spel in alles....

Wees niet bang voor de toekomst... Jij kan dit ook alleen!!!

Liefs

afbeelding van hortensia

melanie

Je gaat overal in mee uit angst dat je hem kwijtraakt. Liever dat dan niks..
Hij weet dat ...zoals lovertje 85 ook zegt laat hem het anders maar bewijzen hoeveel hij om jou geeft en dan ook echt bewijzen he....niet iets lulligs , want blij zijn met iets kleins is gauw gedaan , het is toch iets ..
Probeer een knop om te draaien bij jezelf , het is echt heel moeilijk als je heel veel om iemand geeft om dan te zeggen : klaar dan stop ik ermee.Laat hem nu maar eens aan zet zijn.
Toch denk ik dat het verstandig is want Ik ben bang dat er straks een dag komt dat hij je enorm kwetsen gaat , ik hoop dat je die dag voor bent.

Liefs

afbeelding van dawnn

Ik heb in een soortgelijke

Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten en echt: stap eruit!
Achteraf kan ik zeggen, de emotionele rollercoaster waar ik toen in zat was veeeeeel zwaarder dan hem moeten achterlaten. Ik ben er echt wel even gebroken van geweest (dit is een understatement), maar niet zo gebroken als in de maanden dat ik bij hem was. Dat was alleen iets wat ik achteraf pas zag.
Ik begrijp echt waarom je het doet, maar je maakt jezelf kapot hiermee. Je geniet er minder van, dan dat het je kost... Kies voor diegene waarvan je moet leren het meest te houden: jezelf.

Als hij echt bij jou hoort, beseft hij dat vanzelf wel, hoewel ik achteraf zelf tot de conclusie ben gekomen: iemand die niet kan zien wat ik waard ben is het niet voor mij. Zo gaat mijn soulmate niet met me om. Verdrietig, maar in mijn optiek wel waar.