Collega

afbeelding van Lostinthisworld

Dit gaat niet over liefdesverdriet maar wel over vechten tegen mijn gevoelens.
Ik ben al vele jaren alleen en voor het eerst sinds lang is er een vrouw die mij volledig van slag brengt.Ze werkt nog maar een jaar op mijn afdeling en is 11 jaar jonger dan mij.Telkens we elkaar tegen komen is er die blik in haar ogen, als we elkaar kruisen staan we soms als een koppel naast elkaar, zo voelt het toch. Misschien beeld ik het mij allemaal in vanwege verliefdheid maar ik voel een aantrekking.

Het feit dat ze 11jaar jonger is en op dezelfde afdeling werkt maakt het voor mij moeilijk om een eventuele toenadering te zoeken. Ik vind de chemie tussen ons mooi en tegelijk ook frustrerend.Als ik de stap zou zetten en het niet wederzijds is dan is onze werkrelatie naar de vaantjes.Dat wil ik haar niet aan doen, ik wil haar carrière niet verbrodden.Was het maar zo simpel dat zij de eerste stap zet...

De ene dag maakt ze mij stapelzot door een paar opmerkingen en blikken en de andere dag loop ik jaloers rond omdat er andere (getrouwde) collega's teveel van haar aandacht eisen.Ik weet niet wat ik
ermee moet aanvangen, het "lot" laten beslissen of is dat complete bullsh*t?