He’s back

afbeelding van Nientjuh1

Gister is hij teruggekomen en ik ben ‘s avonds naar hem toe gegaan. Hij was uiteraard moe na eerst een hele dag te werken, daarna 14 uur vliegen en daarna nog dingen met die rare “vriendin-tante” en daarna nog met mij, dus hij lag om 8 uur al re slapen op de bank.
Is uiteraard niet zo erg, snap ik helemaal.
Het voelde vreemd, alsof we elkaar pas net ontmoet hebben. Het was niet vervelend ofzo, het voelde wel goed, we hebben geknuffeld, gezoend en seks gehad, zoals altijd. Ik merk aan mezelf dat ik het erover wil hebben, wat er allemaal precies gebeurt is, maar ben ook bang dat het dan weer de verkeerde kant op gaat met ons.
Ik ben nerveus, hij zei dat ik sip keek vanmorgen. Ik ben niet sip, ik ben nerveus. Heel erg. Ik wil zo graag dat het goed komt, dat ik bang ben om teleurgesteld te worden. Bang dat ik iets zeg wat hem onzeker maakt of mij weer aan de kant zet.
Nu hij terug is kan ik beter bedenken wat ik wil. Toen hij 6 weken weg was en niet bij mij, is dat toch lastiger. Ik wilde hoe dan ook wachten tot hij terug was en alles nog een kans geven, dat ga ik ook zeker doen.
Ben echt bang hoe alles gaat lopen.
Hij is nu met zn ma naar het ziekenhuis omdat ze ineens geel zag, hij heeft alleen even een appje gestuurd, omdat hij meteen weg ging rijden, dus hij belt me straks even. Ik hoop dat ik er genoeg voor hem kan zijn.
Al weet ik wel, als hij er niet voor mij is deze 6 weken en ik mezelf aan de kant moet schuiven voor hem of hij mij weer steeds aan de kant zet is her klaar, dat heb ik ook aan meerdere mensen moeten beloven, en ik ga me er aan houden.
Ik wil gewoon dat het goedkomt, na gister (al voelde het raar na alles wat we hebben meegemaakt) denk ik dat er wel een kans in zit, als dat nerveuze gevoel maar snel weg gaat. Dan loop ik mezelf alleen maar jn de weg en maak ik alles groter dan het misschien is.

afbeelding van Tata

Balans

Hoi Nientjuh,

Wat fijn dat hij weer terug is, kan me voorstellen dat je hem hebt gemist, vooral na het hele gedoe.
Ik denk dat als de mensen in jouw omgeving jou een belofte laten maken, dit niet opeens uit de lucht komt vallen. Ze willen jou beschermen, iets wat jij eerlijk gezegd minder doet voor jezelf, uit de liefde die je voor hem voelt.
Ik heb mij ook zo gevoeld als wat je in je blogs beschrijft. Een ontzettende diepe liefde waar je alles voor over hebt. Ik was zo heftig verliefd op de man in kwestie. Ik was ervan overtuigd dat we bijelkaar hoorden en het heeft me jaren gekost om over hem heen te komen. De clue hiervan is dat in al die tijd, ik meer van hem hield dan hij van mij. Ik wilde de relatie meer, dan hij. Deze scheve balans tussen ons zorgde ervoor dat we qua communicatie ook niet op 1 lijn kwamen. Hij vond dat ik op alle slakken zout legde, terwijl ik gewoon wanhopig graag onze relatie wilde fixen, of hard maar eerlijk gezegd: wilde dat hij net zoveel van mij zou houden. Ik bedacht allerlei dingen, die ervoor zouden zorgen dat we dit zouden halen. Helaas, gaat dat nogal stroef wanneer de ander niet zo meewerkt, gewoonweg omdat hij niet zo wanhopig hard wilde als mij.

Mijn punt is niet zozeer om je wijs te maken dat je in dezelfde situatie zit, Want ik denk dat wanneer je dit leest, je zelf wel kunt bedenken of je je hierin herkent.
Wel wil ik je meegeven dat hoe hard je ook je best doet, je kunt de energie die hij erin zou moeten stoppen niet vervangen met jouw energie. Ik lees dat je echt heel erg je best doet, wat je eigenlijk ook als iets positiefs moet zien, je bent een vechter, loyaal en open. Dingen waar je trots op moet zijn. Los van of je relatie het zal redden of dat hij de meest leuke jongen is die er bestaat. Jij bent leuker, je bent sterker en je weet wat je wil, bereid om ervoor te vechten.
Als hij je niet de liefde geeft die je zo duidelijk wel verdient, dan is dat zijn eigen schuld, als ook zijn verantwoordelijkheid om het op te lossen, niet die van jou.

Je mag nerveus zijn, het is niet gek dat je de dingen die er zijn gebeurt wil bespreken, dat was namelijk niet niks. Zet de schuld niet in jouw schoenen, dat omdat jij deze compleet terechte en normale behoefte hebt, het opeens jouw nerveusheud is wat het probleem is.
Ik wens je alle liefde en sterkte toe en hoop echt dat het opgelost kan worden.

Liefs tat

afbeelding van Nientjuh1

Tata

Dankjewel voor je berichtje!
Ik herken me zeker in de dingen die je schrijft. Het is wel een beetje een soortgelijke situatie.
M’n vrienden en familie willen me zeker beschermen, ik heb al eerder in een relatie gezeten die steeds aan en uit ging als het hem uitkwam. Ik werd misbruikt, we woonden samen, maar het was alleen ook mijn huis als het hem uitkwam, andere keren was het zijn huis enz.
Dus ik snap heel goed waar het beschermen vandaan komt en wat je zegt.
Het is alleen zo anders als je erin zit. Het is ook een andere jongen, dus aan de ene kant vind ik het ook niet eerlijk om hem met m’n ex te vergelijken.
Maar ja, we gaan het zien. Ik heb wel het gevoel dat ik een beetje op m’n tenen moet lopen. Ik hoop gewoon dat ik er helemaal naast zit en dat die gevoelens snel weg gaan. Dat we gewoon weer een relatie kunnen hebben zonder gedoe en gezeik.
M’n verwachtingen zijn al een stuk minder.

afbeelding van Tata

Nientjuh

Ja ik begrijp het heel goed, als je erin zit dan zie je de dingen waar je graag voor wil vechten, dat zien anderen niet.
Zo'n ex kan inderdaad zoveel schade achterlaten. In je vertrouwen in anderen maar ook in jezelf, dat je daarna denkt van waarom heb ik dit niet gezien toen of anders gedaan.
Dat had ik heel erg na die relatie, dat ik gewoon mezelf niet meer vertrouwde qua inschatting en intuïtie. Omdat het me zei dat ik echt ervoor moest vechten. En dat had ik mis, waardoor ik in andere relaties daarna aan mezelf ging twijfelen.

Dat doet veel met een persoon. En dat is heel logisch. Liefdesrelaties kunnen zoveel energie kosten, of je voelt je on top of the world wanneer het goed gaat, of compleet in dikke depressie wanneer het slecht gaat. Het is eigenlijk gestoord dat we er steeds maar aan beginnen hahaha. Nee hoor, uiteindelijk in een fijne relatie wegen de goede momenten zoveel zwaarder dan de slechte en vult het je aan met een gevoel van complete rust en vertrouwen.
Het is alleen een beetje de truc om door te krijgen wanneer iets het vechten wel waard is en wanneer iets dat niet is. Helaas kun je dat pas achteraf zeker weten. Maar wat er ook gebeurt, je leert er zoiezo van.

Wel jammer dat je verwachtingen minder zijn. Ik hoop dat het niet meer nodig zal zijn en dat jullie toch de draai kunnen vinden waardoor de relatie fijner zal voelen.
Hopelijk krijg je de zekerheid en het vertrouwen weer terug, dat verdien je namelijk echt.

afbeelding van Nientjuh1

Ja je begrijpt precies hoe ik

Ja je begrijpt precies hoe ik me voel.
Het is echt lastig. Ik wil met hem gelukkig zijn. Maar ik vraag me af of dat kan. Daar gaan we nu achter komen.
M’n ma zegt ook al dat ik een beetje hem moet laten vechten, in plaats van dat ik alleen maar vecht voor de relatie.
Als blijkt dat hij dat niet kan, is het dus een relatie die alleen vanaf mijn kant komt. Dan is de volgende vraag of dat wel zo gezond is.
Njah, genoeg om over na te denken Haha.

afbeelding van NanoZ

Nientjuh

Hey Nien, waar is je blog gebleven.
Ik meen mij te herinneren dat hij je wederom heeft verraden?!
Gaat het wel goed?

afbeelding van Nientjuh1

Nanoz

Hey nanoz,

Klopt. Op het moment van schrijven was ik ten einde raad en moest ik het kwijt en wilde ik weten wat ik nou moest doen.
Nadat ik antwoord had heb ik m’n blog verwijderd! Ik slaap nu slecht.
Dat iemand me zo op die manier heeft verraden doet verdomd veel pijn!
Ik ben lichamelijk moe, kan alleen maar slapen, ben shagrijnig.
Ik snap er niks van!

X Nien