ik ben weer terug en weet me geen raad

afbeelding van vlinder90

het is 2 weken uit met mijn vriend. nadat ik het de vorige keer had uitgemaakt omdat hij was vreemd gegaan en hem niet meer vertrouwde ben ik een half jaar achter hem aangelopen omdat ik spijt had, hij lag in die 6 maanden met verschillende vrouwen in bed en zelfs een aantal keer in het zelfde weekend als ik bij hem sliep.. we hadden elkaar beloofd niet met iemand anders iets te doen om te kijken of het nog wat zal worden, ik heb me er aan gehouden maar hij niet. toen ik hem met een vrouw samen weg zag lopen in de kroeg stortte ik in, hij had later in de gaten dat ik er door heen zat en huilde alleen maar.. hij had medelijden en vroeg of ik het nog een keer wilde proberen, ik stemde er mee in. na een half jaar kregen we veel ruzie, hij wilde alleen maar langer weg blijven in de weekenden omdat hij zijn vrienden niet wilde laten stikken, hij beloofde bepaalde tijden thuis te zijn en kwam altijd later thuis dan afgesproken, hij zei me dan dat ik zeurde en hij altijd alles voor me doet. hij was ook wel veel bij me maar ik wilde hem ook in de weekenden bij me hebben. hij mocht naar bepaalde feestjes die ik niet leuk vond en als ik ergens heen wilde mocht dat niet. ik ben in al die tijd nog nooit vreemd gegaan maar toch mocht ik met bepaalde mensen die hij niet aan stond niet praten. ik ging er aan kapot, elke week ruzie, ik was een zeur en een zeikwijf. toen ik de hele dag op hem had zitten wachten en weer te laat bij mij was wilde ik een keer op mijn strepen staan (ik zei normaal altijd sorry) ik mag best een keer zeggen dat ik het niet leuk vind. maar hij vond dat ik hem gewoon moet vertrouwen.. wat gebeurd is dat is gebeurd en moet ik achter me laten, maar hij trok het niet meer en maakte het uit. ik heb ook altijd mijn twijfels gehad omdat ik hem niet meer kon vertrouwen maar nu mis ik hem en kan ik alleen maar aan hem denken. ik weet niet of het de leegte is of zijn persoonlijkheid.. voor mijn gevoel doe ik altijd alles verkeerd, kan nooit een relatie in stand houden, terwijl ik echt voor mijn gevoel me best gedaan heb. ik ben erg benieuwd wat een buitenstaander hier van vind? had ik hem meer los moeten laten? had ik hem gewoon op de zaterdagen zijn eigen dingen moeten laten doen en de afspraken die we maakte niet zo serieus moeten nemen? ben ik echt een zeur geweest?

afbeelding van kroegtijger

Eigen verantwoordelijkheid

Hoi Vlinder,

Als ik het zo lees lukt het je niet zo heel erg lekker om zelf de touwtjes in handen te nemen van je eigen leven. Stel jezelf eens de vraag of je gelukkig bent met je leven en wat je zou willen veranderen. Schrijf het op voor jezelf, en maak de veranderingen die nu je geluk in de weg staan. Dat kan leiden tot een heel vervelende resultaat, zoals dus breken met je vriend, maar bedenk dat jij degene bent die bepaald wat er in jou leven gebeurt. Neem die controle, die verantwoordelijkheid en kies je eigen weg, waar jij je prettig bij voelt en gelukkig bij voelt. Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk. Het klinkt enorm cliché, ik weet het... Toen mijn ex bij me weg ging kreeg ik dat ook te horen, en heb haar vervloekt erom. Ik ben nu 2 maanden verder, en snap nu (pas) wat ze bedoelde. En ja, ze heeft gelijk gehad daarin. Dus zorg voor je eigen geluk, en daarna zie je vanzelf wel wat daarvan het resultaat gaat worden. Met of zonder hem, jouw geluk staat voorop.

Nu weet ik maar al te goed hoe moeilijk dat is, en dat lukt je waarschijnlijk ook niet in een dagje om die knop om te zetten. Dat geeft ook niet. Het is een proces dat je door moet maken, maar waar je uiteindelijk sterker uit kan komen.

Ik kan je niet zeggen wat je "moet" doen, of wat wijsheid is. Dat is allemaal aan jou. Wel kan ik je aangeven wat voor mijzelf lijkt te werken, waar ik steun uit vind en waar ik de richtingen in vind die ik op wil gaan. Misschien helpt je dat om je eigen leven weer neer te zetten zoals jij dat als plezierig ervaart. Voor ieder mens is geluk vinden een andere ervaring.

Om in het kort even het proces bij mij te schetsen begon dat met afsluiting van de relatie, daarna een behoorlijk intensieve (en bij tijden pijnlijke) zoektocht naar mezelf, mijn geluk, mijn beperkingen, mijn zwakten, wat ik wil verbeteren aan mezelf etc en ik ben nu dus bij het punt om die dingen die mijn geluk in de weg staan weg te werken.
Ik vond zelf heel veel nuttige informatie over hoe je de veranderingen die ik in mijn leven wil maken op www.sochicken.nl. Misschien dat jij daar ook wat aan hebt, maar dat kan je alleen zelf beoordelen.

Heel veel succes in ieder geval ermee

afbeelding van waterman

hoi vlinder

Hoi vlinder. Ik denk helemaal niet dat jij moeilijk hebt gedaan en een zeur bent. Ik denk dat jij je grenzen aan het aangeven was. Grenzen waar hij continu overheen dendert. En jou dan ook nog eens verwijt dat je uberhaupt grenzen stelt...... Ik denk dan: des te meer reden om heeeeel erg duidelijk te zijn over JOUW grenzen, en ze te bewaken met alles wat je hebt....

Laat dit ventje lopen. Hij gaat jou ongelukkig maken. Je hebt niet aan hem. Ga weg bij hem. Ik weer geen enkele andere oplossing voor je. Ga weg bij hem......

Heel veel sterkte!!!!!!
Waterman

afbeelding van waterman

hoi vlinder

Hoi vlinder. Ik denk helemaal niet dat jij moeilijk hebt gedaan en een zeur bent. Ik denk dat jij je grenzen aan het aangeven was. Grenzen waar hij continu overheen dendert. En jou dan ook nog eens verwijt dat je uberhaupt grenzen stelt...... Ik denk dan: des te meer reden om heeeeel erg duidelijk te zijn over JOUW grenzen, en ze te bewaken met alles wat je hebt....

Laat dit ventje lopen. Hij gaat jou ongelukkig maken. Je hebt niet aan hem. Ga weg bij hem. Ik weer geen enkele andere oplossing voor je. Ga weg bij hem......

Heel veel sterkte!!!!!!
Waterman

afbeelding van Hetlevenismooi

@vlinder90

Ik vind jou absoluut geen zeur hoor.
Een relatie in stand houden zou van beiden kanten uit behoren te komen.
Grenzen aangeven is heel belangrijk, al doen de handelingen van de ander jou zeer.
Ga verder en kijk niet meer om, al die andere vrouwen, is dat niet over jouw grenzen?

Ga als je weer behoefte hebt voor een liefdevolle jongen, als je dat in gedachten neemt, hoe jij het wil zien in een relatie.
Laat nooit een man over je heen lopen, om zo ver te komen zul je dicht bij jezelf gaan proberen te blijven en al doet het zeer omdat de ander niet aan jouw wensen voldoet, voor jezelf heb je dan een goede eigenwaarde.

Haal die kracht naar boven, voor jou!

Liefs!

.

afbeelding van kroegtijger

mee eens, maar...

Ben het inderdaad met je eens, maar of dat over haar grenzen heen is, is dat niet aan Vlinder90 om te bepalen? Je zet dan ook een vraagteken achter je zin, maar het voelt sturend zoals je het stelt. Misschien bedoel je dat niet zo? Ik denk dat we in de kern toch wel redelijk hetzelfde bedoelen, maar anders uitdrukken, of zie ik dat verkeerd?

afbeelding van Hetlevenismooi

@kroegtijger

Vlinder vraagt wat een buitenstaander hiervan vindt en ik stel haar een vraag.
Dat jij het sturend vindt, dat mag je vinden.

Ik gaf mijn antwoord op mobiel en had jouw antwoord nog niet gelezen omdat ik in de reactie bezig was en ondertussen iets anders nog moest doen, in verband met werkzaamheden.
Ik reageerde niet op jouw reactie, had jij dat gevoel?

Nu net gelezen en is iets anders en ook soms met overeenkomsten.
Ieder zijn mening toch? Glimlach

afbeelding van kroegtijger

@hetlevenismooi

Ik doelde op het zinnetje van "is dat niet over jouw grenzen?" die je stelde. Was ook niet als kritiek bedoelt, maar een oprechte vraag in wat je daarmee bedoelde. Daarom benoemde ik het als "sturend". Misschien was dat niet een handige woordkeuze inderdaad.

En nee, ik had niet het gevoel dat je op mijn reactie weer reageerde hoor Glimlach

Natuurlijk ieder z'n mening. Dat is ook het mooie ervan. Ik probeer alleen erg graag anderen hun mening goed te begrijpen, dus vandaar dat ik om verduidelijking vraag. Niets kritisch, niets veroordelend, maar gewoon geïnteresseerd in wat je verteld en wat je bedoeld. Dus vandaar dan ook de vraag, wat is er dan precies anders? Kennelijk begrijp ik je dus nog niet helemaal. (ik ben misschien vrij fanatiek hierin op het moment; ik probeer mezelf te dwingen anderen te begrijpen en in te leven in hoe anderen naar de wereld kijken, dus vandaar Knipoog )

afbeelding van Hetlevenismooi

@kroegtijger

Ik weet dat jij doelde op dat zinnetje. Glimlach

Haha wat is er dan precies anders?
Lees even terug dan zie je dat er voor mij maar 1 keuze zou zijn.

Fanatiek zijn mag bij mij, kroegtijger, hoop dat je het nu iets beter begrijpt. Onschuldig

afbeelding van kroegtijger

@hetlevenismooi

Gelukkig dat je wat dat betreft wel wat kan hebben Knipoog

Ja, ik denk dat ik je iets beter begrijp nu.
Als ik het verhaal zo even lees, dan zou er voor mij denk ik ook maar 1 keuze zijn hoor. Wat ik bedoelde is dat die keuze niet aan mij is, maar aan Vlinder90 om te maken. Misschien kijkt zij er wel heel anders tegenaan en is ze juist wel gelukkig erbij (alhoewel afgaande op de openings-post vraag ik me dat af, maar goed...) en wie ben ik dan om te zeggen wat ze zou moeten doen?

Wat ik dus bedoel te zeggen is dat het haar leven is, zij de controle over haar eigen leven heeft en zij dus ook de keuze kan maken over wat ze ermee wilt. Ik kan mijn mening geven erover, maar dat blijft slechts mijn mening. Niets meer en niets minder dan een mening van een toevallige voorbijganger. De keuze ligt bij haar om haar weg naar geluk te vinden.

afbeelding van Claudia29

@Vlinder90

Ik vind je alles behalve een zeur! Hij heeft heel wat narigheid met je uitgehaald, dan vind ik het niet meer dan logisch dat jij af en toe wat wantrouwend kan zijn. Dat hij met zijn vrienden weg wilt, kan en dat mag maaaarrrrrrrrrr af en toe een weekendje samen is heus niet teveel gevraagd. Jij die niet met bepaalde mensen contact mocht hebben, maar hij die wel kon gaan en staan waar hij wilt? Nee, zo werkt een relatie niet!

Het is voor mij heel makkelijk te zeggen, maar deze gozer is jou niet waard. Ik denk dat deze meneer het beste van 2 wereldjes wilt. Een meisje, waar hij mee samen kan zijn en leuke dingen mee kan ondernemen. Tegelijkertijd wilt hij continu de hort op met zijn vrienden, wie weet wat hij dan allemaal uitspookt (gezien zijn geschiedenis) Ik denk dat hij een tijdje alleen zou moeten blijven, even zijn wilde haren moet verliezen.

Je hebt niets aan een jongen als dit, je blijft continu in onzekerheid en vertrouwen is er niet. Als er iets belangrijk is in een relatie, dan is het wel openheid, vertrouwen en communicatie. Dit allen ontbrak denk ik allemaal in jullie relatie. Ik begrijp dat je om hem geeft en hem mist, maar meid zeg nou zelf? Echt gelukkig was je niet, toch? Je hebt je best gedaan en meer dan dat kan je niet doen. Neem tijd voor jezelf, onderneem leuke dingen met je vriendinnen en ga vooral niet bij de pakken neerzitten.