Spijt van alles

afbeelding van maikel

hoi allemaal

zo'n 6weken geleden is er een eind gekomen aan mijn relatie met evelien! ik heb 2jaar met haar gehad. mijn vedriet is zo groot ik heb het uit gemaakt na een ruzie ik ging vloeken en schreuwen en had haar weg gestuurd. ik was boos en verdrietig. maar nu..... ik heb er spijt van dat ik het heb uit heb gemaakt elke dag denk ik aan haar, elke dag huil ik om haar ik wil haar terug maar zij mij nu niet meer en ik weet het niet meer ook al doe ik nog zo mijn best om het goed te krijgen maar het lukt niet, ze houd zich groot en tegen vriendinen zegt ze. als ik alleen ben dan mis ik hem en dan sta ik op het punt om hem te bellen maar ze doet het niet ik baal daar zo van! ik wil haar terug maar ik weet niet meer wat ik moet doen!! heb van alles all geprobeerd. maar ik denk zelf wat het grootste probleem is . dat ik haar geen tijd heb gegeefen en rust ik belde haar elke dag en dat is vervelend voor haar. ze is nu een week op vakantie ik heb haar nu all 5dagen niet gesproken ik moet zegen dat het niet mee valt heb het er best moeilijk mee!! je bent het zo gewend om elkaar te spreken en dan mag je elkaar gewoon niet spreken. maar een ding weet ik wel ik wil haar terug om dat ik van haar hou, en niemand kan haar plek vervangen want een meisje zo als zij vind je nooit meer!!!!!

afbeelding van PainInTheAss

Tempus omnia revelat

Hallo Maikel,

Jouw verhaal klinkt heel erg bekend in de oren, ook ik heb aan hetzelfde roer gestaan. Vlak na de breuk heb je alleen nog oog (en heel veel gevoelens natuurlijk) voor alleen DAT ene meisje. Helaas deelt zij die gevoelens niet, dit zul je onder ogen moeten zien hoe hard dat ook klinkt.
Na verloop van tijd (bij mij was dat een paar maanden; dit verschilt echter per persoon) zal er toch een "andere" wereld voor je opengaan die je ook, na verloop van tijd, steeds meer zal gaan waarderen.
De enige sleutel die de poort naar die wereld kan openen is tijd!
Geef jezelf de tijd om te rouwen om je (ex) vriendin, maar wees ook niet bang om die andere wereld te betreden.

Sterkte maat en het leven zal je over een tijd echt weer toelachen!